گزارش محفل ۸ مارچ ۲۰۲۶
گزارش محفل ۸ مارچ ۲۰۲۶
بمناسبت ۸ مارچ روز جهانی زن محفل در سالون شهر آرنهیم با همکاری بنیاد پامیر و فدراسیون سازمانهای افغانهای مقیم اروپا (فارو) برگزار شد.
این محفل که بصورت حضوری و آنلاین بود شرکت کنندگان مختلف شرکت داشته و سخنرانی نمودند.
ابتدا محترمه خانم رویا رحیم ضمن خوش آمدید به شرکت کنندگان روز جهانی زن را به همه تبریک گفته و از حضور شرکت گنندگان تشکر و قدردانی نمودند. سپس از محترمه خانم ملکه هاشمی خواستند تا سخنرانی خود را آغاز نمایند.
خانم هاشمی ضمن تبریک روز جهانی زن به تاریخچه این روز پرداختند و فلسفه این روز را شرح دادند.
سپس نوبت به بانو مینه رفیق مسئول کمیته زنان فارو از سویدن رسید که از طریق زوم آنلاین بودند.
ایشان از اینکه در جمع خانمها در هالند هستند ابراز خوشحالی نموده و آرزو کردند تا سال آینده بطورحضوری در محفل بتوانند شرکت نمایند. بعدا ایشان گفتند که که بارها من فکر کردم که چرا ما اگر یک قدم جلو میرویم بعد آن ده قدم عقب میرویم؟
چرا حقوق زنان کمتر از حقوق مردان میباشد؟
در قرن ۱۳ و ۱۴ گفتند که زنان باید درس بخوانند و آموزش ببینند حالا در سال ۲۰۲۶ به ما میگویند که زنان نباید درس بخوانند؟ ما باید التماس کنیم که بگذارید ما از صنف شش بیشتر درس بخوانیم. این حق انسانی ماست که ما به دل خود زندگی نماییم.
بعدا نوبت به محترمه فوزیه سعید رسید. ایشان از تجربیات خود که چطور با وجود همه مشکلات موفق به دریافت مجوز آموزش رانندگی شده اند صحبت نمودند و از خاطرات خود که زنان أفغان پنهان از شوهران خود می آیند آموزش رانندگی میگیرند و تاوقت دریافت لیسانس به خانواده های خود چیزی نمیگویند صحبت نمودند.
محترمه خانم شهناز سخنران دیگر بودند. ایشان که به زبان زیبای پشتو صحبت مینمودند گفتند که ما زنان افغانان هرکاری انجام داده میتوانیم. در سال ۱۹۱۹ ملکه ثریان بانوی اول افغانستان در آن زمان برای دختر خانم ها مکتب ساخت و دختران را جهت آموزش به خارج فرستاد.
در ادامه محترمه شکیلا وجدی صحبت نمودند. ایشان ضمن خیرمقدم به مهمانان روز زن را به تمامی زنان أفغانستان تبریک گفته و به روان پاک مادران درور فرستاده و از مادران تشکر و قدردانی نمودند.
ایشان گفتند این مادران بودند که زحمت کشیند و ما را به اینجا رساندند.
ایشان فرمدند با وجود مشکلات فراوان موفق به ادامه تحصیل شدند طوریکه حالا بعنوان داکتر در یک از کلنیک های هالند مشغول وظیفه هستند.
سپس محترمه خانم رویا رحیم از شرکت کنندگان سوال کردند که ما در اروپا (هالند) چکار باید بکنیم تا روحیه شاد داشته باشیم؟ در اینجا توجه شما را به چند نظر جلب مینماییم
رفت و آمد ها را با دوستان و فامیل خود حفظ کنیم.
به مشکلات همنوعان خود رسیدگی نماییم.
باید منسجم باشیم و حرف های همدیگر را بشنویم.
از تجربه های تلخ خود بیآموزیم و راه بیرون رفت از مشکلات را پیدا کنیم.
خود را با جوهر علم و دانش مجهز نماییم.:
سپس یک خانم شرکت کننده ایرانی از اینکه در این محفل دعوت شده بودند از خانمهای أفغان تشکر نموده و برای همه خانمهای افغان آرزوی موفقیت و کامیابی نمودند.
در ادامه بانو پلوشه همزاد فعال سیاسی و نماینده حزب سبزها و حزب کارگر در شهرداری آرنهیم صحبت نمودند.
ایشان گفتند باشنیدن صحبت های ارزشمند که امروز شنیدم به معلومات من اضافه شد و خیلی از آنها استفاده نمودم.
ایشان گفتند روز تجلیل از ۸ مارچ روز تجلیل از پیشرفت ها نیست این روز روزی است که به ما و شما یادآور میشود که مبارزه هنوز ادامه دارد. ما در سال ۲۰۲۶ قرارداریم نه تنها در کشورهای جهان سوم که افغانستان هم یک از انها است حقوق زن رعایت نمیشود بلکه در کشوهای پیشرته جهان هم هنوز نابرابری های اقتصادی، فرهنگی و کلتوری وجود دارد.
سپس ایشان از اهمیت شرکت در انتخابات پیشرو صحبت نموده و از پروژه های عام المنفعه شهرداری آرنهیم معلومات را ارايه دادند.
در ادامه نوبت به محترم نصیر رحیم ريیس بنیاد پامیر رسید.
ایشان گفتند ما همه باید در همه جا از حقوق خود استفاده نماییم. زندگی خوب، صحت خوب، اقتصاد خوب حق ماست و باید از آن استفاده نماییم. اگر ما شاد باشیم و سلامت زندگی کنیم میتوانیم به دیگران هم کمک نماییم.
در پایان علی دلیری ريیس فدراسیون افغانهای مقیم اروپا (فارو) صحبت نمودند.
ایشان ضمن خوشحالی از اینکه در محفل که به مناسبت ۸ مارچ، روز جهانی زن برگزار شده هستند، ادامه دادند:
این روز، روز بزرگداشت از مقام زن، از تلاشهای زنان در راه عدالت، برابری، آموزش، و کرامت انسانی است.
روز جهانی زن ریشه در مبارزات طولانی زنان در سراسر جهان دارد.
در سال ۱۹۱۰ در کنفرانس زنان در کپنهاگن، پیشنهاد شد که یک روز به نام روز زن نامگذاری شود، و بعدها ۸ مارچ به عنوان روز جهانی زن شناخته شد.
از آن زمان تا امروز، زنان در بسیاری از کشورها برای حقوق خود، برای حق آموزش، برای حق کار، و برای حق زندگی با عزت تلاش کردهاند.
وقتی ما از روز زن صحبت میکنیم، برای ما افغانها این موضوع تنها یک یادبود تاریخی نیست، بلکه یک واقعیت زنده است.
زنان افغانستان در طول تاریخ با مشکلات فراوان روبرو بودهاند، اما با وجود همه دشواریها، همیشه نقش مهم در خانواده، در جامعه، در فرهنگ و در آموزش داشتهاند.
امروز ما شاهد هستیم که زنان افغان، چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور، با شجاعت برای حفظ هویت، برای آموزش فرزندان، برای پیشرفت جامعه، و برای دفاع از حقوق انسانی تلاش میکنند.
شما که امروز در اینجا حضور دارید، هرکدام نمونهای از استقامت و امید هستید.
مادری که فرزندش را به مکتب میفرستد،
دختری که درس میخواند،
زنی که در جامعه فعالیت میکند،
همه شما در ساختن آینده نقش دارید.
ما باور داریم که هیچ جامعهای بدون حضور فعال زنان نمیتواند به صلح و پیشرفت برسد.
آموزش دختران، احترام به حقوق زنان، و مشارکت زنان در جامعه، شرط اساسی برای آینده بهتر است.
آرزو میکنم روزی برسد که زنان افغانستان در صلح، در آزادی، و در برابری کامل زندگی کنند.
ایشان در پایان تحفه هایکه از طرف فارو تهیه شده بود به سخنرانان تقدیم نموده و سپس به هریک از شرکت کنندگان شاخه گل تقدیم نمودند.
در پایان از همه شرکت کنندگان با افطاری که توسط بنیاد پامیر تهیه شده بود پذیرایی شد.